Сны, летящие по ветру
Виктория Русакованың аудармасы

Снова нашим соединенным телам брести по темной улице,
связаны наши глаза и руки.
Деревья протягивают голые ветви и вновь зовут
туда, где ветер оставил след…
То ли зимняя,
то ли осенняя
бродит прохлада.
Скользит свежий ветерок,
убаюкивая многоэтажки.
Пытаясь оборвать загрубевшую нить между сном и явью,
мы в силах лишь безмолвно наблюдать,
только мечтать — стать ветром.
А потом снова бродить по улицам, искать ночлег,
не любить фонари, что пытаются заменить солнце.
Я тоже хочу быть ветром...
Желге ұшқан түстер

АБЗАЛ СҮЛЕЙМЕН

Тілі: қазақ
Аудармасы: орысша
Тағы біз,
Тәніміз байланған қараңғы көшені кезуге мәжбүрміз,
Біздің көзіміз де, қолымыз да байланған.
Жалаңаш ағаштар қолдарын созып шақырады тағы -
жел ізін салған көшеге...
Яки бір қыстың,
Яки бір күздің
салқыны кезеді,
самалы еседі,
Көп қабатты үйлерді əлдилеп.
Түс пен өңнің сірескен жібін үзуге тырысып.
Үнсіз бақылауға ғана жетеді шамамыз,
Қолымыздан жел болу жайлы армандау ғана келеді...
Сосын тағы жүреміз көшеде түнекке ұмтылып,
Күн орнына күн болуға тырысқан шамдарға көңіліміз толмай,
Менің де жел болғым келді...
Автор туралы
1992 жылы 7 қазанда Алматы облысы, Алакөл ауданы, Үшарал қаласында дүниеге келген. Ақын, әдебиетші, аудармамен айналысады. Қолөнер, ұлттық музыкалық аспаптарды жасайтын ағаш шебері.
Автор туралы
1992 жылы 7 қазанда Алматы облысы, Алакөл ауданы, Үшарал қаласында дүниеге келген. Ақын, әдебиетші, аудармамен айналысады. Қолөнер, ұлттық музыкалық аспаптарды жасайтын ағаш шебері.