Воспоминания, написанные на снегу
Анастасия Белоусованың аудармасы

И тогда мы оглядели улицу,
В попытке отделаться от отрешённости,
Восхищаясь свежевыпавшим снегом.
Как будто один день из нашей жизни повторился,
И мы невольно проговариваем воспоминания...

Студёной ночью,
Когда будто лёд схватил грязь на листе дороги,
Будто окна покрылись инеем,
Будто деревья задремали до весны,
Все умрут наполовину.

Смотрит, как хлопья снега падают, отчётливые, в свете лампы. Девочка.
Будто теперь ощутила: ещё год прошёл,
Раскинула руки
Перебегая дорогу.

Вот так город умирает наполовину,
Освобождаясь от своего тела
Ночью, когда птицы собираются спать.
Так летают,
Высоко летают,
Парят долгое время.
О временных воспоминаниях долго думают,
Пока снег не пойдёт ещё раз...
Қарға жазылған естелік

АБЗАЛ СҮЛЕЙМЕН

Тілі: қазақ
Аудармасы: орысша
Сонда біз қарадық көшеге,
Мең-зеңдіктен ажырауға тырысып,
Жаңа жауған қарға тамсанып.
Өміріміздің бір күні қайталанғандай,
Естеліктерімізді еріксіз айтамыз…

Мынау ызғарлы түнде,
Жол бетіндегі шалшықты мұз қармағандай,
терезелерді қырау басқандай,
Көктемге дейін мүлгіген ағаштардай,
Жартылай өледі бәрі.

Шам жарығында анық көрінген қар ұлпаларына қараған қыз,
Тағы бір жылдың келгенін енді сезінгендей,
Қолдарын жазады,
Лезде жолды кесіп өтуге тырысып.

Қала солай жартылай өледі,
Тәнінен босап,
Құстар түнде ұйқыға кеткенде.
Ұшады солай,
Ұшады биік,
Қалқиды ұзақ уақытша.
Уақытша естеліктерін ойлайды ұзақ,
Тағы бір мәрте қар жауғанға дейін…
Об авторе
Родился 7 октября 1992 года в городе Ушарал, Алакольский район, Алматинская область. Поэт, литератор, переводчик. Мастерит национальные музыкальные инструменты из дерева.
Автор туралы
1992 жылы 7 қазанда Алматы облысы, Алакөл ауданы, Үшарал қаласында дүниеге келген. Ақын, әдебиетші, аудармамен айналысады. Қолөнер, ұлттық музыкалық аспаптарды жасайтын ағаш шебері.